Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona :)
[1020] Recenzja: Ukochana żona – Freida McFadden
[1019] Recenzja: Tęsknoty jeża. O samotności i bliskości – Toon Tellegen
Tęsknoty jeża to niepozorna książka licząca zaledwie 160 stron. Jest to część bestsellerowej holenderskiej serii autorstwa Toona Tellegena. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad 35 języków, a w Holandii sprzedało się ponad milion egzemplarzy.
Pewnego dnia jeż, który często czuje się samotny, postanawia zaprosić do siebie wszystkie zwierzęta. Jednocześnie wzdryga się na samą myśl o tym, ponieważ obawia się, że coś może pójść nie tak. A co, jeśli słoń naprawdę się pojawi… Czy nie zniszczy wszystkiego? A jeśli żaba zacznie rechotać, czy ktokolwiek w ogóle usłyszy, co jeż ma do powiedzenia?
Co jest gorsze: niespodziewani goście czy bezsenność spowodowana oczekiwaniem na wizytę? Tak naprawdę istnieje ogromna różnica między pragnieniem czegoś a tego spełnieniem.
Może jeż po prostu powinien odnaleźć radość w swojej samotności.
Tęsknoty jeża to książka w głównej mierze o wszechobecnej samotności i poszukiwania bliskiej osoby. Opowiada o jeżu, który, mimo iż pragnie kontaktu z innymi, to jednak boi się wyjść ze swojej bezpiecznej strefy. Autor opiera swoją historię na pytaniu "co by było, gdyby?". To pytanie nurtuje naszego głównego bohatera. Ta opowieść skłania do chwili refleksji — zatrzymania się i pomyślenia o trudach dzisiejszych relacji międzyludzkich. Autor podejmuje temat lęku przed odrzuceniem i pokazuje, jak trudno jest zrobić pierwszy krok w kierunku innych. Co się staje, jeśli pozwolimy, by ktoś się do nas zbliżył?

Ta króciutka opowieść zawiera wiele pytań, na które odpowiedzi wcale nie są łatwe. Myślę, że wiele osób może w jeżu odnaleźć siebie. Myślę, że jest to wartościowa historia, która sprawi, że na chwilę staniemy i zaczniemy analizować swoje życie. Napisana prostym językiem, ale jej przekaz jest wielki. Nie sądziłam, że tak dobrze odnajdę się w tej historii.
Ilość stron: 159
Wydawnictwo: Czarna Owca
Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca :)
[1018] Recenzja: Miasto bogów i potworów – Kayla Edwards
Kayla Edwards to autorka bestsellerów USA Today i International. Popularność przyniosła jej seria Dom Diabłów. Miasto bogów i potworów otwiera właśnie ten cykl. Swoją przygodę z pisaniem rozpoczęła już w liceum.
Loren Calla zawsze była zwyczajna. Jako mieszkanka Angelthene, miasta wampirów, wilkołaków, czarownic i innych nadprzyrodzonych istot, starała się po prostu przetrwać. Zakładała, że jej życie pozostanie proste, przewidywalne i bezpieczne. Ale kiedy ledwo uniknęła porwania, a zamiast niej spotkało to jedną z jej przyjaciółek, Loren postanawia zrobić wszystko, by ją odnaleźć.
Jest nawet skłonna skorzystać z pomocy Dariena Cassela, przywódcy najbardziej bezwzględnego kręgu zabójców ciemności w mieście. Darien jest mroczny, niebezpieczny i tajemniczy, ale jest też jedyną szansą Loren na odnalezienie przyjaciółki żywej. Musi tylko uważać, by ten nieziemski Diabeł nie złamał jej serca. Co łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Ona jest zwyczajną dziewczyną. On – brutalnym Mrokobójcą.
Miasto bogów i potworów to urban fantasy, gdzie mamy do czynienia z demonami, wampirami, wilkołakami, magami, a nawet aniołami. Tak dużo nadnaturalnych stworzeń dawno nie dostałam w jednej książce. Oczywiście mamy także normalnych ludzi. I tutaj trafiamy na naszą główną bohaterkę Loren — człowieka, którego wszyscy szukają. Z drugiej strony mamy Dariena, Diabła, który otrzymuje zlecenie na Loren. Jak to zazwyczaj bywa w takich historiach — Darien postanawia pomóc Loren. Autorka świetnie zbudowała świat — jest on obszerny, ale i dopracowany. Każda postać jest po coś, legendy fajnie uzupełniają akcję, a wątki im dalej tym coraz bardziej się przeplatają. Sam wątek romantyczny jest budowany powoli i jest on stereotypowy oraz nieco wymuszony.
Sama powieść to niezła cegiełka – liczy ona ponad 800 stron i jej przeczytanie zajmuję trochę czasu. Śmiało mogę stwierdzić, że przypomina mi trochę cykl Dary Anioła. I nie mogłam się oprzeć uczuciu, że gdzieś to już czytałam. Całość to taki miszmasz wielu popularnych książek fantasy. Głowna bohaterka mnie bardzo irytowała — słaba, ale jednocześnie musi być wyjątkowa. Darien to z kolei stereotypowy bad boy, który lituje się nad słabszą dziewczyną.
Minusem tej powieści jest jej objętość — spokojnie połowę można byłoby wyciąć i sama historia na tym by nie straciła. Jeśli kolejne tomy są podobnej długości, to szybko może się ona znudzić, ponieważ autorka nieco za bardzo rozwleka akcję. Jeśli lubcie historie w stylu Księżycowego Miasta czy też wspomnianych wcześniej Darów Anioła to Miasto bogów i potworów może przypaść Wam do gustu.
Ilość stron: 830
Wydawnictwo: Uroboros
[1017] Recenzja: Układanka – Henrik Fexeus
Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca :)


















































